дедукция
Значение
Логический способ рассуждения, при котором заключение с необходимостью следует из принятых посылок; часто подразумевает переход от общего положения к частному случаю.
Пример употребления
Используя дедукцию, студент вывел заключение из двух общих посылок.
Грамматика
Грамматические формы
| Падеж | Единственное число | Множественное число |
|---|---|---|
| Именительный | дедукция | дедукции |
| Родительный | дедукции | дедукций |
| Дательный | дедукции | дедукциям |
| Винительный | дедукцию | дедукции |
| Творительный | дедукцией | дедукциями |
| Предложный | дедукции | дедукциях |
Переводына 11 языков
Using deduction, the student derived a conclusion from two general premises.
Mediante la deducción, el estudiante obtuvo una conclusión a partir de dos premisas generales.
Студент дедукцияны қолданып, екі жалпы алғышарттан қорытынды шығарды.
Mithilfe der Deduktion leitete der Student aus zwei allgemeinen Prämissen eine Schlussfolgerung ab.
Grâce à la déduction, l'étudiant a tiré une conclusion de deux prémisses générales.
Öğrenci tümdengelim kullanarak iki genel öncülden bir sonuç çıkardı.
Usando la deduzione, lo studente ha ricavato una conclusione da due premesse generali.
Uzante dedukton, la studento derivis konkludon el du ĝeneralaj premisoj.
Ved hjelp av deduksjon utledet studenten en konklusjon fra to generelle premisser.
Usando a dedução, o estudante chegou a uma conclusão a partir de duas premissas gerais.
Met deductie leidde de student een conclusie af uit twee algemene premissen.
